Туртастары аhатыы — экологическай экспедиция

Это интересно
Кэҥкэмэҕэ айан. Туртастары аhатыы

Заповедниктан кэлэн баран санаа

     Мин уонна урукку А кылаас састааба Лидия Петровналыын айылҕаны харыстыыр тэрилтэ үлэһиттэрин кытта заповедникка айаннаабыппыт. Экспедициябыт оскуолаттан саҕаламмыта. Онно биһиги икки масыынанан барбыппыт. О5олор микроавтобуска Семен Николаевичтыын уонна УАЗ “Патриокка”  Клавдия Ильинична Максимова-Сайыына духуобунас киинин салайааччыта Домна Прокопьевна, мин однокласснигым Айаал төрөппүтэ, уонна кини үлэһитэ Марина Ивановна олорбуттара. Бэйэбит атыыласпыт кууллаах эбиэһи, кукурузаны, брикеттээх тууһу  ылаат, Нам тыраагынан бара турдубут  уонна Кангаласка   тиийбэккэ эрэ туораатыбыт. Ойуур устун өр соҕус айаннаан баран биһиги туртастары аһаппыппыт.  Кинилэр  кормушкалара хас күрүө аайы баар. Дьэ, онно эбиэһи уонна кукурузаны куппуппут. Күнүс  егерь дьиэтэ диэн сылаас үчүгэй баҕайы үүтээҥҥэ тохтоотубут. Онно  чэйдээтибит  уонна туртастарбыт аһатыытын салҕаатыбыт. Онтон бүтэн баран санаабытын кэпсэттибит. Кылаабынайа диэн, сири харыстааһын туһунан биллим, сири харыстыыр үлэһит буолар курдук. Кылаабынайа сири таптыахха эрэ наада, —  диэн биһигини сирдээбит Семен Николаевич Архипов эттэ.

     Уопсайынан, мин айаны олус диэн сөбүлээтим, сэргээтим уонна үөрдүм, тоҕо диэтэргин биһиги бары сир хайдах суолталааҕын, сыаналааҕын билбиппит  уонна үтүө дьыаланы оҥорбуппуттан олус үөрэбин, бэйэбинэн киэн туттабын. Бүтэһиккэ этиэм этэ, айылҕаны уопсайынан таптыахха уонна харыстыахха наада. Аҥардас өлөрөр-эһэр наадата суох. Кэбис, ол оннук сатаммат. Ол иһин кыылга көмөлөһүөхтээхпит дии саныыбын. Кыылга эрэ буолбатах, туохха барытыгар, киһиэхэ да буоллун, син биир, бары айылҕа оҕолоробут.

     Айылҕа иннигэр бары тэҥмит, ол иһин айылҕаны харыстаа, ол эн дьиэҥ буолар!

Николашкин Толя, 8а кылаас үөрэнээччитэ

Как я провел день в заповеднике ”Кэҥкэмэ”

      Косули – одни из тех животных, для которых зимой наступают тяжелые времена. Не мешало бы им в это время помочь с провизией. И мы с небольшим отрядом поехали в заповедник “Кэҥкэмэ”, чтобы помочь им с зимовкой.

     Как показывает практика и опыт егерей, косуля – довольно привередливое животное. Где-то она ест только осину, где-то – только сено и солому. Снежный покров и образующаяся иногда на нем ледяная корка играют очень важную роль в жизни косули. Снег высотой более 30 см затрудняет доступ к кормам, и косуле требуется много усилий.

     И мы, учащиеся 8-а класса, как работники заповедника, провели весь день в лесу- обходили и высыпали корм, эта работа была чуть трудна, чем оказалось в моих мыслях и хотелось бы увидеть в живую косулю. Но мне понравилась эта экспедиция, так как дала незабываемые воспоминания.

Окороков Сандал, ученик 8-а класса МОБУ НГ “Айыы Кыьата”

My impressions and thoughts after trip to the base of « The republican Center for the Protection of Special Forest Zones» located in Kenkeme

     In winter, it is especially difficult for roe deer to find food for feeding themselves and their children due to the large layers of snow. That is why their population significantly decreases during winter.

     Several days ago we tripped to the Center for the Distribution of Biological Resources that located in Kenkeme to replenish roe deer feeders with oatmeal corn and some salt cubes. In total, we had more than 70-80 kilograms of all kinds of cereals and some corn. We started our trip at about 9 a.m. and reached our destination at 12 o’clock. There were several feeders with an interval between themselves somewhere in 400-500 meters, they were surrounded with  a small fence and made of wood by hand. After replenishing 4 feeders we made a little break in a  house of forest watchers which was nice and well equipped place for staying and equipment storage. Semyon Nikolaevich Arkhipov (one of the workers) began telling us about the purpose of this base and what they were doing here, they monitored and counted the population of animals in the reserve by counting and locating footprints and similar signs of the presence of wild animalslike wolves, roe deer, foxes, bears and other forest dwellers. Besides monitoring forest population they checked the forest for poachers.

     After telling us about this place and lunch break we finished replenishing feeders and gathered to share our thoughts about this day. I made a conclusion for myself after that day –even if the change is minor, it is worth continuing to try to improve it, for example that day we did bring food for roe deer, even if it will not be enough for everyone, we still helped a little bit. I hope that in future we will make more similar events. I enjoyed that day.

National gymnasium student, Potapov Ayaal 8 «a»

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте, как обрабатываются ваши данные комментариев.